Karınca Duası

Çok şey istemeyiz ki bazen hayattan. Sadece huzur, günü kurtarma çabası ya da kimse bana bulaşmasın, kafamı bozmasın isteği.

Bir karıncanın duası gibi bizde “kimse damarımıza basmasa bari” diye dua ederiz kimi zaman. Tepemizdeki tas kendini atmaya hazırda beklediği zamanlarda tek temenni bu olur. Çünkü etrafta bizi delirtmeye yetecek insan ve olay fazlasıyla mevcuttur ne yazık ki..

Kırmamak için önce kırılmamak isteriz. Ki biz de tırnaklarımız, dişlerimiz vb. kesici ve zarar verici uzuvlarımızı göstermek zorunda kalmayalım. Çünkü tersimiz elbette ki pistir. Hepimizin pis bir tarafı vardır. Gerek yok o tarafla muhatap edilmeye. Şuracıkta ağzı var dili yok halimizle yaşamaya çalışırken ayarlarımızla oynamayınız lütfen. Saygılar!

Bazılarımızın hala umut dolu beklentileri, hedefleri var hayata dair. Ne güzel, çok güzel, en güzeli hatta. Ama işte herkes için öyle güzel gitmiyor. “Hayat sana güzel be” oluyor ama birçoğumuza değil maalesef. Durum böyle olunca da sadece yaşam kavgasına dönüşüyor mevzu. Beklentiler küçülüyor, hayaller basitleşiyor. Sadece gerçekleşme ihtimali yüzde 90’lık mevzular üzerine hedefler belirlenip hayaller kuruluyor. “Bugünü de sorunsuz geçireyim başka bir şey istemem” oluyor. “Sağlığım, huzurum yerinde olsun bir de karnımı doyuracak kadar param olsun, daha ne isterim” oluyor. Sevgi, aşk, mutluluk neydi unutulup “huzurum yerinde olsun, kavga gürültü olmasın yeter” diyerekten devam ediyor ilişkiler.

Bazı şeyler hiç olmayınca insanın hayatında bunlar olsun kâfi deniyor işte. Tek duamız ve dileğimiz; üstümüze basıp geçmesinler oluyor.

Çünkü karınca gibiyiz şu koca dünyada. Ezip geçmeleri an meselesi. Korkuyoruz, diliyoruz, umuyoruz. Yaşamaya çalışıyoruz. Tüm bu şartlar altında bile çalışkanız ama orayı es geçmeyelim şimdi, hakkımızı yedirmeyelim yine de. Masallarımız var çalışkanlığımızı anlatan. Her ne kadar ağustos böcekleri hep daha şanslı olsa da biz yine de yaşam kavgası, geçim derdi için çalışır dururuz. O yüzden o kadar küçük görmeyelim kendimizi değil mi? ezdirmeyelim. Yazıktır günahtır bize de. Bizdeki de can sonuçta.

Karıncalara sahip çıkalım..

Bu yazılarıda okuyabilirsiniz.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir