Gül Limanı Oteli Çiçekler İçinde

Kitabın yazarı: Debbie Macomber

Sayfa sayısı: 368

İlk basım yılı: 2014

Gül Limanı oteli çiçekler içinde – Okuyucu yorumu:

“Bir öykünün daha sonuna geldim. Daha önce ‘Gül Limanı Oteli’ kitabıyla başlayan hikaye çiçekler içinde diyerek devam etmiş. Debbie Macomber’in kitaplarında garip bir durum mevcut gibi geliyor bana.  Gün sonunda böyle insana rahatlama sağlayan ve umut vaat eden bir etkisi var. Ve yine onca olumsuzluğa rağmen yine de insanın umudunu kaybetmemesi, hayatına bir şekilde devam edebilmesi gerektiğini çok güzel anlatmış.

Bazen bir otel, bazen bir iş, bazen bir hastalık, bazen de geçmişten gelen biri hayatını tamamen değiştirebiliyor insanın. Hep bir şeyler vesile oluyor yaşanacaklara. Yeter ki o umut ışığı hep olsun insanın içinde. Sıcacık bir öyküydü ve ben çok sevdim. Yalnız dikkatimi çeken şu oldu; öyle bir yerde bitti ki sanki devamı gelecekmiş gibiydi. O son sayfalarda bahsedilen kişiler yeni kitabın kahramanlarıymış gibi geldi bana. O yüzden heyecanla bekliyorum devamını. Belki de zaten vardır, ben kitaplar konusunda biraz geçmişten geldiğim için şu an o nedenle bu konuda bilgi sahibi değilim ne yazık ki. Yanlış bir yorumda bulunmak istemem o yüzden. Okumaya ve Debbie’nin kitaplarını takip etmeye devam ederek göreceğiz diyelim.

Daha önceki birçok hikayesinde olduğu gibi Debbie Macomber bu kitabında da insan ilişkilerini ve insanların duygularını çok iyi ele almış. Okurken mutlaka kendinizden bir parça buluveriyorsunuz. Ya kahramanlardan biri siz oluyorsunuz ya da çevrenizden biri. İster istemez o karaktere bürünülüveriyor. Çünkü o kadar iyi ifade ediyor ki o düşünce ve hisleri insanı kitabın içine çekiyor.

Her zaman olduğu gibi, ne yaşarsak yaşayalım en karamsar anlarda bile bize umudumuzu kaybetmememiz gerektiğini söylemiş. Zaten bu nedenle birçok kitabı insanın umudu tükendiği sırada sarılacağı can simidi etkisi yaratıyor. Ucundan kıyısından ama mutlaka bir noktasından yeniden tutunmalıyız hayata. Çünkü yaşam devam ettiği sürece bunu yapmaktan başka çaremiz yok gibi.

Ve işte bazen hiç aklınıza gelmeyecek bir yerde, hiç tahmin etmediğiniz bir zamanda, hiç tanımadığınız biri sayesinde bunu başarırsınız. Nasıl başardığınıza siz bile şaşırıp kalırsınız hatta. Her şey sizin dışınızda gelişmiş, planlanmış, size de sadece o hayatı yaşamak kalmış gibi olur. Ama çok da güzel olur. Hayata bir şans vermek ve güç toplamak için bazen bu kabullenişler çok iyi gelir. Yeter ki onları görebilmeyi başarın. Sonra bir bakmışsınız bahçenizde yeniden çiçekler açmaya başlamış. Hem de en sevdiklerinizden, bakmaya koklamaya doyamayacağınız türden çiçekler. Bahçenizden asla ümidi kesmeyin.”

Bu yazılarıda okuyabilirsiniz.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir