Çocuklarda Gece Korkuları Nasıl Önlenir?

Birçok çocuk geceleri yatağının altında bir canavar saklandığını söyleyerek yalnız uyuma konusunda problemler yaşamakta. Canavar korkusu çok yeni bir korku türü değil ne yazık ki. Geçmişte anlatılan masallar ya da büyüklerin yanlış ifadelerle uslu durmasını sağlayıcı yöntemleri nedeni ile günümüzde ise yaşına uygun olmayan videoların izlenmesi ya da oyunların oynanması ile devam etmekte.

Çocuklar gün içerisinde bilinçaltına yerleşen korkuları ile gece karanlık olduğunda yüzleşmek zorunda kalıyor. Çünkü karanlıkta bu korkularına karşı kendilerini daha savunmasız hissediyorlar. Yada yatmadan önce hayal gücünün etkisi ile kendine bu tarz korkular yaratabiliyorlar. Birçok çocuk yatağının altında ya da dolabının içinde bir canavar olduğunu düşünmekte ve bu sebepten dolayı da yalnız uyumak istememektedir.

Canavar korkusu sadece en sık rastlanan örneklerden biridir. Her çocukta farklı türde ve farklı yaş grubuna göre değişkenlik gösteren korkular mevcuttur.

Yürümeye yeni başlayan çocuklardaki korkular

2 – 3 yaş arası çocuklar henüz algılayamadıkları her tür şeyden korku duyabilirler. Örneğin kolunuza sargı bezi takmanız sebebini henüz kavrayamadığı için ona bir anda korkutucu gelebilir. Yani onlara farklı görünen herhangi bir şey onları ürkütmeye ve ağlatmaya yetebilir. Bu henüz olaylar arasında tam olarak bir bağlantı kuramaması ve mantıksal konularda çok fazla fikir sahibi olamamalarından kaynaklanmaktadır. ,

Okul öncesi çocuklarda korkular

3 – 5 yaş arasındaki çocuklarda hayal kurma özelliği aktif durumdadır. Kendi kafalarında yarattıkları ya da bir yerde görüp esinlendikleri herhangi bir şeyden dolayı korku duyabilirler. Zaten canavar korkusu da bu yaş aralığındaki çocuklarda daha fazla görülmektedir. Hayal dünyaları gelişmekte olsa da henüz hayal ve gerçeği tam olarak birbirinden ayıramadıkları için bu bazen onları korkutabilir.

Çocuğunuza bu korkuları yenmesi için nasıl yardım edebilirsiniz?

Öncelikle çocuğunuza “Korkmana gerek yok” ya da “Bunda korkulacak ne var sen bebek misin” gibi şeyler söylememelisiniz. Bunun yerine “Şu an gerçekten çok korktuğunu biliyorum” diyerek onu anladığınız belli edin.

Çocuğunuz eğer yatağın altında bir canavar olduğunu düşünüyor da cesur bir çocuğun şarkı söyleyerek onu kaçırabileceğini söyleyebilirsiniz. Böylece korku hissi oluştuğunda şarkı söylemek gibi eğlenceli bir aktivite ile bu duygunun yok olmasını sağlayabilir.

Çocuğunuzu korkutan canavarın ya da herhangi bir hayali yaratığın resmini çizmesini isteyebilirsiniz. Daha sonra onunla resim hakkında konuşup “aslında çok komik bir yaratıkmış hiç de korkunç değilmiş” şeklinde çocuğunuzun bakış açısını değiştirmeye çalışabilirsiniz.

Geceleri yatağa yatmadan önce onunla birlikte yatağın altını kontrol edebilirsiniz. Böylece orada hiçbir şey olmadığını birlikte kontrol etmiş ve güven duygusu hissetmesini sağlamış olursunuz. Hatta ona bir el feneri verebilirsiniz. Böylece yatağın altının karanlık olması onu korkutmamış olur.

Çocuğunuzun karanlık korkusunu yenmesi için onunla uyku öncesi karanlıkta oyunlar oynayabilirsiniz. Yada ona karanlıkta masal anlatabilirsiniz. Birlikte karanlıkta vakit geçirmeniz karanlığın aslında korkutucu olmadığı konusunda ona güven verir.

Korkusunu yenmesi konusunda ona neyin yardımcı olabileceğini belirlerken kontrolü birazda çocuğunuza bırakmalısınız. Örneğin; oyuncak bebeğine sarılarak yatarsa mı kendini daha iyi hisseder yoksa süper kahraman pijamaları ile uyursa mı? Eğer çözüm yolunu kendisi bulursa bu daha iyi hissetmesini sağlayacaktır.

Çocuğunuzun sosyal medya kullanımını kesinlikle kontrol etmelisiniz. Şiddet ya da korku içeren şeyler izliyorsa bu onun uyku öncesi korku yaşamasına sebep olacaktır. Bu gibi şeyleri izlemesini engellemelisiniz.

Çocuğunuzun bu korkuları ile asla dalga geçmemelisiniz. Bu onda olumsuz etkilere yol açabilir ve bu tarz korkular bilinçaltında kalıcı hale gelebilir.

Çocuğunuz eğer mantıksal konular için yeterli bir yaşta değilse ona canavarların ya da yaratıkların mantıksız ve saçma olduğunu anlatmaya uğraşmayın.

Çocuğunuzun hissettiği bu korku ve endişeleri küçümseyip kötülemeyin. “bu şekilde korkman çok ayıp” ya da ”bundan korkulmaz abartma” gibi şeyler söylememeli bunun yerine korkusunu anlayabildiğiniz göstermelisiniz.

Bu tarz korkular çocuğunuz büyüyüp hayatı anlamaya ve mantık ilişkisi kurmaya başladığında kendiliğinden geçecektir. Önemli olan bu süreci iyi yönetebiliyor olmanızdır.

Bu yazılarıda okuyabilirsiniz.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir