Akıllandım Artık Şimdi Daha Deliyim

Kitabın yazarı: Nilgün Bodur

Sayfa sayısı: 216

İlk basım yılı: 2020

Akıllandım artık şimdi daha deliyim – Okuyucu yorumu:

“Bir kitabın daha sonuna geldim. Çok uzun süre önce başladığım ama nedense çok fazla sarmadığı için ağırdan alıp okuduğum bir kitap oldu.

İsmine ve bazı yorumlara bakaraktan alırken böyle daha deli dolu eğlenceli bir kitap gibi gelmişti. Ama daha çok kişinin kendiyle iç hesaplaşması, doğruyu bulma adına kendi kendisiyle çelişen duygularını dile dökmesi tarzında ilerleyen bir kitaptı. Bol bol toplumsal ve ruhsal yönlere dair mesajlar içeriyordu.
Kötü diyemem tabi ki ama çok Da sevemedim. Galiba bu tarz kişisel gelişim kitaplarından hoşlanamıyorum. Birilerinin hayatın tüm zorluklarını aşmış, tüm tecrübeleri edinmiş de bize nasihat veriyor halleri bana çok ilgi çekici gelmiyor. Sonuçta herkesin yaşantısı birbirinden çok farklı. Yaşamadan bilinmiyor gerçeği çok doğru. Aynı olayı yaşayabiliriz ama ikimizde de aynı etkiye yol açmaz, aynı şekilde yaralamaz. O yüzden bu işler öyle yazıldığı gibi olmuyor..

Ama sevdiğiniz bir tarz ise tabi ki de tavsiye ederim. Bu da zevk meselesi sonuçta. Kitap kötü olduğundan ötürü değil bu yazdıklarım yanlış anlaşılma olmasın lütfen. Saygılar..

Kitaptan alıntılar:

“Komik olmayan bir fıkraya, anlatanına ayıp olmasın diye zorla gülmek gibi. İşkence bir nevi…”

“Sen; olumsuz düşüncelerinle boğuşurken, toleransını yitirip agresifleşirken, hatta delirdiğini hissederken sana sırtımı dönersem; her şey düzeldiğinde yanında olmayı hak edemem…”

“Sahte mutluluktan güzeldir gerçek mutsuzluk. Kaçtığın ve korktuğun duyguya gülümsemektir asıl olgunluk.. Unutmayın, biz aslında kederi bile severken olgunlaştık…”

“Zincirlerimi kırdıktan sonra uçamam belki ama istediğim yöne doğru yürürüm. Ama en azından dururken değil, denerken ölürüm…”

” “Sensiz yaşayamam!” diyen her insanın, bensiz kaldıktan sonra dolaşım, boşaltım, iskelet, sinir ve sindirim sistemlerinde en ufak değişiklik olmadan paşalar gibi yaşadığını gördüğüm gün anladım; konuşabilen tek canlı türü olan insanın, onun bu gurur verici ayrıştırıcı özelliğinin çok anlamsız olduğunu.”

““Fazla su içmekten zehirlenen insanlar duydum ben. Yokluğu bizi öldüren her şeyin, çokluğu da ölümcüldür. Ama yine de Allah, kimseyi ihtiyaç duyduğunun azlığıyla sınamasın. Yoktur. Belki hissetmezsin. Ama az olursa çok özlersin…“

Bu yazılarıda okuyabilirsiniz.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir